«Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία 180χρόνια Ιστορίας»

της Μελίνας Πέντο

m1

Το «Είμαστε από καλή γενιά»δεν είναι η πρώτη μου παράσταση και σίγουρα όχι η τελευταία. Στον Μουσικό Όμιλο είμαι  από τη δευτέρα δημοτικού και έχω φτάσει δευτέρα λυκείου και νιώθω πως κάθε χρόνο μού είναι και πιο απαραίτητος. Τα παιδιά του Ομίλου είναι πλέον σαν αδέλφια μου και η κ. Χριστίνα Βαρσάμη δεύτερη μητέρα μου. Μαζί έχουμε περάσει πολλά:τσακωμούς, στιγμές γέλιου, «ώρες ξανάστροφης», μα πάνω από όλα ατέλειωτες ώρες τραγουδιού. Η φετινή παράσταση είναι αφιερωμένη στην 180η επέτειο της Φ.Ε. και συνδυάζει ποιήματα μεγάλων ποιητών με μουσική μεγάλων συνθετών. Είναι μια τσάρκα στης «Μαργαρίτας το αλωνάκι», ανάβαση  «στα κακοτράχαλα  τα  βουνά»και επιστροφή στα χρόνια που οι μεγάλοι δεν ήταν παρά  «παιδιά με γρατζουνισμένα γόνατα». Για πολλούς από εμάς δεν είναι η πρώτη παράσταση στην οποία ερμηνεύουμε μελοποιημένη ποίηση, μα από  όποια άποψη και να το δει κανείς είναι η πιο σπουδαία. Με αφορμή την επέτειο του Σχολείου μας,ενός σχολείου που τόσο απλόχερα μας έχει χαρίσει την αγάπη και τις αξίες που θα είναι εφόδιο για όλη τη ζωή μας, γυρίζουμε για λίγο τον χρόνο πίσω, σε εποχές όπου η Ελλάδα, ακόμη και φτωχή εξέπεμπε φως πολιτισμού σε όλο τον κόσμο.Το επίτευγμα αυτό είναι αρκετά δύσκολο, όμως κρίνοντας από τους συντελεστές και τη δουλειά που γίνεται, η παράσταση θα είναι  αντάξια αυτού του παλιού ελληνικού φωτός.

Μερικές σκέψεις με αφορμή την παράσταση:

Ποίηση

Κατά τον Πλούταρχο η ζωγραφική «είναι σιωπηλή ποίηση και η ποίηση είναι ζωγραφική που μιλά» . Η δική μου άποψη είναι πως η ποίηση είναι μια μορφή τέχνης η οποία θα υπάρχει όσο υπάρχουν συναισθήματα.Διότι ένα ποίημα είναι ένα έντονο συναίσθημα. Φόβος, μίσος, έρωτας, πάθος, αληθινή αγάπη υπάρχουν μέσα στον κόσμο περιμένοντας στωικά την πένα του ποιητή να τους δώσει πνοή. Έτσι και ο αναγνώστης με την ίδια στωικότητα αναμένει τον κατάλληλο άνθρωπο που θα μεταμορφώσει τα συναισθήματά του σε λέξεις.Διότι ο ποιητής είναι ένας μάγος και η ποίηση το όμορφο αποτέλεσμα των μαγικών του.

Μουσική

Η μουσική εξυμνεί την καθημερινότητα των ανθρώπων. Είναι προσβάσιμη από το ευρύ κοινό και έτσι ο καθένας επιλέγει το είδος μουσικής που τον εκφράζει και ταιριάζει καλύτερα στους ρυθμούς ζωής και στα βιώματά του. Βέβαια, ο ανοιχτόμυαλος άνθρωπος αρέσκεται στο να πειραματίζεται με τη μουσική και δεν απορρίπτει ποτέ κάποιο είδος της χωρίς πρώτα να προσπαθήσει να συλλάβει τον παλμό του.Εγώ θα παρομοίαζα τη μουσική σαν μια όμορφη, θελκτική γυναίκα που άλλοτε σε προσκαλεί να χορέψεις μαζί της και να ξεχάσεις ό,τι σε απασχολεί και άλλοτε στέκεται δίπλα σου και ακούει το πρόβλημά σου, δίχως να σου λέει τίποτα για το γεγονός ότι κλαις σαν απροστάτευτο παιδί ,δίνοντάς  σου τις καλύτερες συμβουλές.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s